Dag van:
En daar gingen we dan de studiedag in....
Eigenijk weer met zo'n zwaarmoedig gevoel van "het zal mijn tijd wel weer duren"...
Zo interessant zijn de studiedagen nou ook niet altijd....
Maar dát liep vandaag even anders....
We beginnen met een lezing van een mevrouw die we niet mogen noemen en waarvan we ook geen foto mogen plaatsen...
Door haar werk als vertrouwensarts, kinderarts bij Veilig Thuis, wordt ze soms bedreigd gestalkt enz...
Het onderwerp was: kindermishandeling door falsificatie....
Vroeger ook wel bekend als het syndroom van Münchhausen by proxy...
Een ernstige vorm van kindermishandeling waarbij een ouder of verzorger de fysieke of psychische symptomen van een kind verzint, overdrijft of opzettelijk veroorzaakt....
Dit kan variëren van het verzinnen van niet-meetbare klachten (zoals buikpijn of epilepsie) tot het actief ziek of vergiftigen van een gezond kind....
De Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde (NVK) en de Vereniging Vertrouwensartsen Kindermishandeling (VVAK) hebben een gezamenlijke Richtlijn Kindermishandeling door Falsificatie opgesteld om zorgverleners en Veilig Thuis te helpen bij het herkennen en aanpakken van vermoedens....
Onderwijzend personeel is een belangrijke pijler in dit verhaal....
Ik hoor tijdens deze lezing echt dingen waarvan ik me niet kan voorstellen dat ouders zulke dingen kunnen bedenken om hun kind aan te doen...
We zijn allemaal diep onder de indruk van haar verhaal vol voorbeelden feiten en cijfers....
En aan het eind van de lezing hebben veel onder ons wel een kind met 'een rode vlag" in gedachten....
Het eten is weer eens hopeloos...
Niet in de zin van hoe het smaakte maar wel dat zoveel personeel plus externen allemaal tegelijk moesten eten....
Resultaat: een lange rij en mensen die om 5 over 1 pas hun eten konden opscheppen terwijl we om kwart over één de volgende lezing hadden....
En wat voor lezing....!!
Ouderbetrokkenheid is niet genoeg....
Er wordt gepleit voor een herijking van het contact tussen school en thuis.....
Parentagogiek is het nieuwe vakgebied dat de professionele verantwoordelijkheid voor samenwerking met ouders centraal stelt.... Het richt zich op hoe leraren, pedagogisch medewerkers, andere professionals en organisaties deze samenwerking ontwikkelen en versterken.....
Peter de Vries is de man hierachter....
Betrokkenheid vindt hij eigenijk niet zo'n goed gekozen woord....
Je moet ouders niet erbij betrekken.... je moet ze begrijpen....!!
Sensitief en professioneel aan sluiten bij gezinnen met achtergronden, waarden en leefwerelden die niet vanzelfsprekend aansluiten bij je eigen referentiekader....
Sommige ouders vinden het nog steeds maar wát spannend om een school binnen te lopen....
Je ziet dat niet altijd....
En dat hoeft ook niet, maar er kunnen wel proberen nieuwsgierig te zijn naar wat we niet zien, en te begrijpen voordat je die ouder beoordeelt.....
Achter boosheid kan verdriet zitten....
Achter kritiek onzekerheid....
Achter afstand schaamte....
En achter gedrag dat lastig lijkt, zit soms gewoon een ouder die niet weet hoe hij zijn kwetsbaarheid anders moet laten zien....
En OPP schrijven...???
Voor wie dan...?
Heel veel ouders begrijpen niet eens wat er staat...
We schrijven een OPP dus eigenijk voor de inspectie...??!!
Maar wie moeten dat OPP uiteindelijk ondertekenen...?
Tja.... die ouders....
Die ouders verdeelde het ministerie van onderwijs ooit onder in 6... eigenijk 7, types....
De supporter, de afwezige, de politicus, de carrièremaker, de kwelgeest, de superouder en dan nóg de curling ouder....
En daar kreeg je dan een gebruikshandleiding bij...
Fout .... zegt Peter de Vries...
Ophouden met dat cynisch labelen van ouders.....
Kinderen verdienen respect voor hun ouders....
Om kinderen beter te begrijpen, is het belangrijk om hun ouders te begrijpen...
Ach en zo gaat het twee uur door en door en door...
We hangen aan zijn lippen...
En ondanks dat ik last krijg van restless legs door het vele zitten, is er geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om even op te staan en weg te lopen....
Het "studie" gedeelte zit erop...
Tijd voor ontspanning, want deze studiedag is ook een schoolteamfeestdag....
En om drie uur begint dan het grote "route 66" spel....
66 Meest idiote opdrachten uitvoeren in 2 uur tijd met een groepje interne en externe collega's.....
Het wordt hilarisch en overal klinkt gelach, gegil, gejuich....
Ook in onze groep hebben we de grootste schik....
Van het Wilhelmus zingen op één been, tot racen op bureaustoelen...
Alle maanden achterstevoren opnoemen tot een toneelstuk over een sollicitatiegesprek voor de functie professioneel nietsdoener...
Een vlieg op de foto zetten, 25 strafregels schrijven, een ballon opblazen tot die kapot, portretten tekenen van iedereen uit je groep, met z'n allen van de glijbaan....
Nou ja dat dus....
En van alles moet een foto of filmpje naar een contactpersoon worden opgestuurd....
Wat zullen die contactpersonen een lol gehad hebben bij het zien van al die filmpjes....
Nee, de winnaar zijn we niet, maar wat hebben we een lol gehad en wat gingen ook deze twee uur snel voorbij....
Dan is daar weer dat eten....
Heel leuk hoor die twee foodtrucks en een kraam.... maar wéér lange rijen....
Het feest in de avond last ik aan me voorbij gaan...
Ik wel maar Bridge to Liberation...
Altijd weer een indrukwekkende livevoorstelling waarin de impact van de Slag om Arnhem en de waarde van vrijheid centraal staat....
De Slag om Arnhem.....een heftige luchtlanding en veldslag tijdens de Tweede Wereldoorlog die van 17 tot 25 september 1944 plaatsvond...
Vanavond is het thema 'Vluchten'.....
Och wat was het weer mooi en indrukwekkend....
Alleen ben ik nu wel heel erg aan weekend toe...!!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten