Dag van:
Ooooh… jakkes, jakkes…
Dát krijg je er nou van als je in het weekend van alles aan het doen bent voor Willem en anderen, vervolgens ook nog een halve dag in de kerk met techniek bezig bent en daarna vrolijk een feestje gaat vieren.... in mijnshemel, Mijnsheerenland....
Dan blijft er van je eigen werk natuurlijk precies… helemaal niets over.....
En dus begint de maandag met een onaangename verrassing: achterstand in de administratie.....
Eigen schuld, dikke bult.....
Daarom maar vroeg naar school.....
Laptop open, mouwen opstropen, en proberen de eerste schade alvast een beetje te herstellen....
Maar ja…
Je kunt natuurlijk niet zomaar een ochtend van school afpakken en denken dat de rest van de wereld ondertussen netjes op pauze blijft staan....
Want terwijl ik lekker in mijn administratie zit, ben ik alweer een flink deel van mijn ochtend verder....
En precies op het moment dat ik denk: zo, nu kan ik eindelijk eens aandacht aan mijn kinderen geven, stapt er een stagiaire orthopedagogiek binnen....
Of ik haar over een leerling uit de klas wil bijpraten want die heeft ze voor haar studiecasus......
Natuurlijk....daar gaat weer een stukje ochtend.....
Uitleggen, vertellen, bespreken, situatie schetsen, vragen beantwoorden.....
Mijn oren zijn dus bij de stagiaire, maar mijn ogen staan ondertussen op ‘Pinguïngroep-alert’.
Want er begint een andere leerling behoorlijk tegen een epileptische aanval aan te hikken.....
Dus probeer ik tegelijk een gesprek te voeren én in de gaten te houden wat er in de klas gebeurt.....
Multitasken op z'n best...
Of op z'n minst op z'n meest chaotisch....
En dat terwijl de vakdocent met de kinderen papier scheurt en op een grote pinguïn plakt, maar niet in de gaten heeft dat de lijm in de mondjes verdwijnt in plaats van op papier....
En alsof dat nog niet genoeg is…gaat er een leerling vandoor....
En niet zomaar een beetje...
Nee, madame is sneller dan het licht...
En het vervelende is: ze doet het erom....
Ze rent weg, kijkt uitdagend achterom met een blik die ongeveer zegt: 'kom me dan maar halen, je krijgt me toch niet’....
Daar gaat ze....naar buiten....het grote plein op...
En natuurlijk kiest ze niet voor zomaar een stukje plein, maar voor het klimrek voor de oudere kinderen....
Ze klimt omhoog, kijkt me aan en ik zie het al: Nènè, hier krijg jij mij niet vanaf....
En dat klopt....
Want zodra ik haar kant op kom, kan ze via de glijbaan razendsnel weer naar beneden...
Iets met kat en muis....
Ik weet dus eigenlijk al dat ik deze wedstrijd op snelheid niet ga winnen....
Maar…ik ben dan wel een juf op leeftijd, ik ben niet dom.....
Dus ik besluit een andere tactiek te proberen....
Ik doe alsof het me allemaal niets kan schelen....
Ik fluit een liedje (dat was eens een meisje loos)....
Ik fluit altijd als ik geïrriteerd ben....
Ik doe alsof ik heerlijk van het zonnetje sta te genieten....
Kijk eens aan...wat een prachtige ochtend...
Heerlijk weer, niks aan de hand.... fluit.... fluit....
Ik ben (zogenaamd) totaal niet geïnteresseerd in een kind dat daar bovenop een klimrek zit...
En verdraaid…het werkt...
Madame raakt er een beetje van haar apropos van...
Want ja… wat moet je nou als juf niet achter je aan komt...?
Waar blijft de lol dan...?
Er komt gelukkig hulp aan...
Ik loop ondertussen rustig richting de glijbaan, terwijl de ondersteuner het klimrek op gaat...
Mevrouw denkt slim te zijn en probeert de ondersteuner te ontwijken....
Maar daarmee maakt ze precies de fout die ik nodig heb....
Ze komt namelijk zo dichtbij dat ik mijn arm razendsnel kan uitsteken…
HAP, beet, hebbes....
Zo snel kan een juf op leeftijd dus nog zijn...
En daar had ze duidelijk niet op gerekend...
Huilend en schreeuwend wordt ze teruggebracht naar de klas....
En buiten spelen op het eigen plein met de andere kinderen...?
Hè jammer…
Dat zit er nu even niet meer in....
En uiteraard is dát weer een uitstekende reden voor nóg een huilbui....
Maar misschien, heel misschien, ook een reden om de volgende keer eerst even na te denken voordat ze besluit de benen te nemen....
Hoop je dan…
En zo zie je maar weer:....deze juf Wampie is niet altijd die lieve, zachte, knuffelende juf waar ze zo om bekendstaat....
Soms kan ze namelijk ook akelig irritant zijn....
En consequent....
Gelukkig gebeurt dat niet vaak.....
Maar áls het gebeurt…
dan blijkt dat een juf op leeftijd nog steeds behoorlijk wat snelheid in haar armen heeft..... met dan wel misschien geen al te pedagogische aanpak maar wel een pedagogische strategie....
De dag is echter nog niet om....
De middag heb ik een ouderstartgesprek....
IN HET FRANS .... jawel...!!
Nou ja, en ook wat in het Nederlands hoor..!
Ik kom echt een heel eind met dat iets meer dan basic Frans van mij.... maar vloeiend gevorderd Frans is toch een ander verhaal...
Enfin de ouders van de nieuwe leerling begrijpen mij....
(Ja, of ze kunnen goed toneel spelen natuurlijk hihi)...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten