Zit die eerste week er nu al op....?
Is de spits er werkelijk al af....?
En hebben we in één weekje al zoveel gezien gevoeld, beleefd en ontwikkeling mogen meemaken....?
Meestal zeggen we zo'n eerste schooldag of schoolweek..."Nu kunnen we er nog niets van zeggen, laten we rond de herfstvakantie pas maar eens gaan kijken hoever we zijn gekomen".....
En ik blijf daar sowieso wel bij, maar jeetje wat heeft deze eerste week ons al veel gebracht aan inzichten en ontwikkeling....
Deze klas is een cadeautje vol ruwe edelstenen waar zulke prachtig juwelen onder verscholen zitten....
Één en al uitdaging om ze nog verder te mogen polijsten.....
Vandaag bekijken we samen als voorbereiding op het thema daar volgende week begint, onze huizen via Google maps...
Och, die snoetjes als ze ineens hun huis in beeld zien....
Goud waard...!!
En dan dat gesprek op het schoolplein van een jongetje met de verpleger uit onze klas...
"Ben jij een vader"....?
Ja hoor, zegt W, dat ben ik....
"Waarom ben jij dat "....?
Omdat ik twee hele lieve kindjes heb....
En heb jij ook een vader, is W's wedervraag....
"Ja" antwoord het mannetje...
En natuurlijk vraagt W 'waarom'.....
Het jongetje denkt even na, maar een passend antwoord kan hij niet bedenken....
Met een mond vol tanden wil hij echter ook niet blijven staan....
Hij maakt er dus maar wat van en zegt "omdat hij poep lust".....
'Stoer', zeg ikzelf tegen hem....
"Nee hoor..... smerig", zegt het dametje dat er bij is komen staan, met een heel hoog opgetrokken neusje....
Dat trouwens het stel kleuters doodmoe is
van een week nieuwe indrukken, nieuwe regels, nieuw klaslokaal of andere inrichting, nieuwe juffen, andere materialen, en eigenijk niets meer dat voor de vakantie zo vertrouwd voelde, is te merken...
van een week nieuwe indrukken, nieuwe regels, nieuw klaslokaal of andere inrichting, nieuwe juffen, andere materialen, en eigenijk niets meer dat voor de vakantie zo vertrouwd voelde, is te merken...
Om half twee liggen ze uitgeteld op zitzakken voor het digibord Joki en Jet te kijken...
Het ene na het andere duimpje verdwijnt in de mond....
Sommige oogjes zitten al half dicht....
Thuis begint het weekend goed....
Willem stelt voor om naar een goede vriendin te gaan die we al te lang niet gezien hebben....
Ze gaat binnenkort verhuizen en nog één keer een kijkje in haar oude huis waar voor ons ook zoveel herinneringen liggen, lijkt hem daarom een goed plan....
Herinneringen aan tijden voor een na Willem, tijden dat ook haar man nog leefde en we enorme culinaire feesten en bbq's hadden...
Maar ook zoveel gezellige kleine feesten om het leven te vieren met de vriendenkliek....
Euhhhhh...nou ja.... dat wordt het wel, maar....
Marleen is nou eenmaal ook op en top fan van voetbal en vooral van haar cluppie Vitesse....
En nou staat de wedstrijd op tv wel aan.... en speelt het cluppie sinds lange tijd weer de sterren van de hemel, maar van de vier doelpunten die Vitesse maakt, heeft ze er vier gemist omdat we zo aan het kletsen zijn.....
Tja..... dat wordt terugkijken....
Eigenijk net zoals wij dat de hele tijd al deden met al die herinneringen van terug in de tijd....




Geen opmerkingen:
Een reactie posten