Dag van:
Zaterdagochtendgesprekken…
Natuurlijk beginnen die bij ons met Borre...dat spreekt voor zich....
Maar zoals dat bij Willem en mij gaat, duurt het meestal niet lang voordat we van Borre via een zijpaadje ergens midden in de religie, filosofie of het menselijk bestaan belanden...
Dit keer hebben we het over de ruimte of juist niet ruimte die religies ons geven....
Want staat eigenlijk alles binnen een religie vastgelegd....?
Is er voor iedere levenssituatie een regel, een voorschrift en een antwoord...?
Bij het Taoïsme komt de moraal bijvoorbeeld van binnenuit en niet zozeer vanuit externe regels...
Boeddha moedigde zijn volgelingen zelfs expliciet aan om zijn leerstellingen niet blind te geloven, maar ze zelf te onderzoeken en te toetsen aan hun eigen ervaringen...
Bij het Hindoeïsme draait het om het vervullen van je persoonlijke plicht en een ethisch leven — karma — waarbij de invulling daarvan kan verschillen per persoon, levensfase en situatie...
En dan hebben we nog het Ietsisme....
Jawel… het ietsisme....
Dat is eigenlijk de overtuiging dat er iets is, maar wat dat iets precies is..... geen idee.....
En vooral... je hoeft je daarvoor niet aan religieuze regels, boeken of instituten te houden....
En dan komen natuurlijk de abrahamitische religies voorbij: het jodendom, christendom en de islam....
Religies waarin, zoals het ons soms wordt uitgelegd, een centraal wetboek of een God die wetten oplegt een belangrijke rol speelt....
Tenminste… zo wordt het vaak ons nogal eens door dominees, pastors of imams uitgelegd....
Maar Willem en ik vragen ons dan toch stellig af:....is dat ook werkelijk zo bedoeld....?
En voor we het weten zijn we van religieuze regels bij de ziel beland....
En van de ziel bij bijna-doodervaringen.....
En van bijna-doodervaringen weer bij de vraag wat er dan eigenlijk overblijft van een mens.....
Je begrijpt…een volstrekt normale zaterdagochtend bij ons.....
En ergens moeten we dat hak-op-de-tak-gesprek natuurlijk ook een keer beëindigen... Dus eindigen we uiteindelijk met de aloude stelregel: less is more zou veel problemen oplossen....
Tja… daar kun je dan weer een hele discussie over beginnen...
Maar eerlijk is eerlijk.... ik zou onze zaterdagochtenden voor geen goud willen missen.....
Alleen… je kunt natuurlijk niet eeuwig blijven filosoferen...
We hadden gisteren namelijk samen afgesproken om naar Duitsland te gaan...
En niet zomaar naar Duitsland...
Neeeeeee… naar Kleef...!
Daar waar we inmiddels al ruim een jaar niet meer waren geweest....
Trouwe lezers van mijn verhalen uit voorgaande jaren weten het misschien nog:...de allerbeste viswinkel van, we denken de hele wereld, staat daar.....!
Naast Kaufland in Kleef....
Helaas ging Kaufland verbouwen.....
En dat was geen kwestie van even een muurtje schilderen en een paar schappen verschuiven....
Nee hoor....een complete metamorfose zat in de planning.....
Maar liefst elf maanden duurde het...
In mei 2026 was de verbouwing eindelijk klaar...
En dus konden wij eindelijk, eindelijk weer naar…de Fisch Imbiss...!
En natuurlijk meteen ook even naar de vernieuwde Kaufland....
Bij de viswinkel stonden gelukkig nog steeds dezelfde gezellige eigenaren...
En zelfs de oude aanbieding was er nog:
Drei Backfische für…vul zelf maar in...
Want ja… de aanbieding was hetzelfde gebleven, maar de prijs had zich geheel in stijl met de inflatie ontwikkeld.....
De kwaliteit....?
Exact hetzelfde....!
Mensen… wat hebben ze daar toch een vis....
Vis die — zonder ook maar een spoortje van overdrijving — letterlijk smaakt alsof hij zo uit de zee komt zwemmen....zo'n zilte zeevissmaak....
Ik sta bij de statafels te wachten en ineens staat Willem daar met een haring....
Tja....er gebeuren mooie dingen in een Duitse Fisch Imbiss....
Willem zou Willem namelijk niet zijn als hij ondertussen niet alweer iemand aan het helpen was....
Een oudere mevrouw wilde haar visjes bestellen en betalen, maar ze mocht met haar veertienjarige Pomeriaantje niet naar binnen....
Dus Willem neemt het betalen voor haar over.....
Een behulpzame en eerlijke man verdient natuurlijk iets lekkers vind de oude Duitse dame en ze bestelt voor hem een haring als dank....
En zo staat Willem daar heerlijk van zijn haring te genieten...
Het leven kan soms verrassend eenvoudig zijn...
Daarna dan nu Kaufland in.....
En daar begint deel twee van ons Duitse avontuur...
Het is druk...
Nee…het is über-mega-druk.....
En toch merk je er eigenlijk verrassend weinig van.....
Dat komt omdat deze Kaufland bepaald geen klein buurtsupermarktje is...
Het is een hypermarkt...
Een winkel waar supermarkt en warenhuis gezellig samen een relatie zijn aangegaan...
Deze vestiging heeft ruim 6.000 m² totale oppervlakte....
Na elf maanden verbouwen werd de winkel dus in mei opnieuw geopend vertelde ik al....
Bredere gangpaden...
Zelfscankassa's...
Energiezuinige technieken...
Een bakkerij met eethoek...
Een tabakswinkel...
Een filiaal van Deichmann (schoenen)....
Kortom:.....Kaufland 2.0....
En ja… er is één ding dat winkels na een verbouwing altijd graag doen....alles verplaatsen...
Álles is een beetje verplaatst zeg maar....
Dat Duitsland prat gaat op z'n goedkope tabakswaren merk je doordat overal in een dorp of stad tal van die tabakswinkels en zelfs loodsen staan....
Hier in Kaufland hebben ze de tabakswinkel maar helemaal naar het begin verplaatst om de belangrijkheid aan te geven... waar vroeger de broodjes en de koffiecorner zich bevonden...
En die laatste twee vinden we nu, volledig gemoderniseerd, helemaal achterin het pand bij de kassa's.....
En ín de winkel veranderen ze de indeling natuurlijk bewust....
Hoe langer je door de winkel moet zoeken, hoe groter de kans dat je onderweg nog zeven dingen tegenkomt die je helemaal niet nodig had...
Alleen hebben ze daarbij één klein probleem over het hoofd gezien...
Ons...!!
Want vorig jaar wist ik precies waar alles stond....
En nu....geen idee...
Wist ik vorig jaar nog precies waar ik alles in deze hypermarket kon vinden.... nu staan op de plek van alle 60 soorten soep, 80 soorten chocolade en 100 soorten snoep....
En waar de meel, de macaroni etc stonden staan nu ballonnen en felicitatiekaarten
Gelukkig…
De groente en het fruit staan nog ongeveer waar ze altijd stonden...
Een klein stukje herkenning in een verder volledig vernieuwde supermarktwereld...
En dan die grote bakken waar je vroeger heerlijk zelf je vlees, kaas, boter en diepvriesproducten uit kon graaien…
Weg..!
Daarvoor in de plaats staan nu prachtige koelvitrines....
Heel modern...
Heel netjes...
Heel overzichtelijk...
Heel onhandig ook
Mijn hemel, wat komen er een prikkels op je af...
Aaaaaal die gangpaden...
Aaaaaal die producten...
Aaaaaal die verschillende soorten van hetzelfde product...
Aaaaaal die mensen die precies vóór je neus die koelkastdeur open en dicht doen...
En jij ondertussen maar denken:....HELP..!
Zijn we nou al bijna aan het einde..?
Levensmiddelen…
Kantoorspullen…
Elektrische apparaten…
Toiletartikelen…
Dranken…
En dan ineens:....DE KASSA..!
We kijken elkaar aan...
We zijn er.... we hebben het overleefd....
Maar oh gut.... ik ontdek wat....
We hebben het waspoeder niet gezien...
Niet één pak...
Niet één fles...
Niets...
Vast een gangpad over het hoofd gezien tussen de ongeveer honderd andere gangpaden...
En juist waspoeder is in Duitsland nog zo heerlijk goedkoop....
Maar ja…
Volgende keer dan maar, ik ga niet terug...!!
Want op dat moment zijn we allebei zo überreizt (overprikkeld) dat zelfs het idee van een bakje Kaffee ons te veel wordt...
Dus boodschappen in de auto, en naar huis...
Via Nijmegen...!!
Want het journaal had niet voor niets gewaarschuwd voor de terugkeer van de vakantiegangers.....
We zagen het al op de heenweg aan de andere kant van de weg richting Arnhem... De ene lange file na de andere...
Auto's met caravans...
Auto's met vouwwagens...
Auto's met aanhangertjes...
Auto's met fietsenrekken...
Auto's met dakkoffers...
Auto's waarvan de kofferbak zo vol zit dat je je afvraagt of er überhaupt nog een mede vakantieganger in past...
En dus besluiten wij verstandig te zijn...
De B-wegen zijn vast rustiger...
Veel rustiger.
Zo rustig zelfs dat Willem op een gegeven moment een…HO ZO WILLEM... ROOD... te laat...een rood stoplicht over het hoofd ziet...
Ik zal de exacte woorden die toen door de auto vlogen maar even niet herhalen...
En nu maar hopen dat er geen stiekeme Blitzer (flitser) stond...
Want een Duitse flitspaal is toch weer een heel andere manier om je boodschappenreis voor goedkope boodschappen, af te sluiten....
Klungel...!!
Maar ach…
We hebben vis gegeten. ..
Een haring overleefd.
Een compleet vernieuwde Kaufland getrotseerd...
De waspoeder niet gevonden...
Een bijna- hartverzakking ervaring bij het stoplicht gehad...
En ondertussen ook nog religie, karma, Taoïsme, Boeddha, Ietsisme, de ziel en less is more besproken...
Een heel gewone zaterdag dus... nietwaar..??!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten