26 augustus 2026

Dag van:

De derde dag na een vakantie en alweer die dagen aan het werk dus.....

Dan komt-ie toch, zeggen ze: de man met de hamer...

Even afwachten maar…

Want het is nu eenmaal zo: zodra je 's morgens die eerste stap over de drempel van school hebt gezet, sta je aan.....

En niet een beetje aan...

Je staat aan tot de laatste leerling weer veilig in de taxibus naar huis zit...

Heel voorzichtig beginnen de kinderen de routine weer te herkennen...

Binnenkomen, tas uitpakken, het mandje met de broodtrommel, het fruit en de bekers opruimen in de daarvoor bestemde kast, en daarna iets pakken uit de kieskast om aan tafel mee te spelen....

Dat laatste is nog even een dingetje...

Want ja… als je net drie kwartier in een taxibusje hebt gezeten, is het natuurlijk best een uitdaging om vervolgens wéér te moeten zitten...

We zijn behoorlijk consequent in die eerste weken....

Structuur, duidelijkheid, voorspelbaarheid... Allemaal hartstikke belangrijk...

Maar soms kijk je als juf even heel diep naar je eigen hand voor je ogen...

Bewegen moet ook gewoon kunnen...

Het verlegen jongetje dat steeds zijn ogen dicht houdt, begint zowaar voorzichtig de klas te verkennen...

En het mannetje met zijn laptop-/mobiel-/digibordfixatie komt ineens aan mij vragen of hij er even aan mag zitten...

Nou… vooruit dan maar...

En wat is hij blij als hij mij mag helpen met het uitzoeken van kleurplaten...

Nog blijer wordt hij wanneer hij ze vervolgens samen met mij mag uitprinten...

Hij begint zowaar te begrijpen dat nee ook echt nee betekent, maar dat juf daar vervolgens wél een alternatief tegenover zet...

En als het even kan, zelfs een digitaal alternatief...

Ik word vervolgens compleet beladen met kusjes...

Zie je nou wel...?

Een kind wil van nature écht niet stout zijn... Je moet alleen duidelijk vertellen wat dan wél mag....

Grenzen aangeven, voorspelbaar zijn, en uitleggen dat “stop, nu klaar” ook daadwerkelijk betekent: stop, nu klaar...

En dan blijkt er ineens heel veel mogelijk...

Ondertussen lopen de eerste therapeuten de deur ook alweer plat...

Om de haverklap wordt er wel weer een leerling opgehaald...

Storend..?

Ach… we raken eraan gewend...

En als je daardoor je verhaal of les op een later moment nog een keer moet vertellen zodat die leerling het ook meekrijgt… kan dat nou werkelijk kwaad..?

De andere leerlingen die geen therapie hadden, hebben immers alleen maar baat bij die herhaling...

En zo kabbelt de dag voorbij...

Af en toe neemt een leerling een hap zand...

Een ander besluit dat de leuning naast de glijbaan eigenlijk een prima alternatief is voor de glijbaan zelf en glijdt daar vanaf...

Er is een huilende leerling omdat je toch echt een keer klaar bent met het duwen van zijn schommel...

Een andere leerling moet van het keukenblok in de huishoek worden afgeplukt omdat ze blijkbaar vond dat de klok aan de muur dringend van zijn plek gehaald moest worden...

En dan zijn er natuurlijk nog de half leeggezogen lijmstift en het half opgegeten potlood die vakkundig uit een mond moeten worden verwijderd...

Ja, ja…

Het blijven bijzondere kinderen...

Sterke behoefte aan orale prikkels of zelfregulatie, noemen we dat dan...

Maar het kan natuurlijk ook een gewoonte zijn die ontstaat uit frustratie....

Of doordat een kind bij onderprikkeling actiever probeert te worden....

Of door onrust, verveling...

Aan ons dus om uit te zoeken waarom...

O ja…en om dat binnen nu en drie weken ook nog eens keurig op papier te zetten onder het kopje ‘ondersteuningsbehoefte’ in het ontwikkelingsperspectiefplan...

Je kent sommige leerlingen nog amper en je moet ondertussen al helder kunnen beschrijven wat ze nodig hebben...

En dan mag ik nog in mijn handjes knijpen dat ik een ervaren leerkracht ben...

Je zal maar beginnende leerkracht zijn...

Ik geef het je te doen...

Ondertussen sta je dus vol aan...

Echt vol aan...

Want naast de kinderen zijn er ook nog de OPP’s....

De HP’s...

De Kleuterflitslessen die gemaakt moeten worden voor het tweede thema...

Vergeet de woordplaten niet...

Ooooh… en het pleinopruimrooster...

En heb je wel gedacht aan de overdracht..?

Staan alle vergaderdata en andere besprekingen in de agenda..?

Wil je ook het rooster voor het cultuurprogramma van het nieuwe schooljaar nog even invullen..?

En het snoezelrooster..?

Daarvoor moet je dan natuurlijk eerst een goed onderbouwde aanvraag doen in het ZAT, het Zorg Advies Team...

Én vergeet het halterooster van de taxi’s niet in te vullen...

We willen ook graag een aanwezigheidsrooster...

En denk eraan: alleen om medische redenen, met handtekening van een arts,  mag er verzuim van uren zijn...

Graag ook even onderbouwd en in een mapje...

De levels van ondersteuning willen we óók in een mapje op de digitale werkplek...

Zitten de medische protocollen al ondertekend voorin de klassenmap..?

En de eerste hulp bij invallers moet ook klaar...

Die graag in een gewone map die op de gang ligt...

Vullen jullie ook nog even in of je dit jaar schoolfruit wilt..?

En de factsheet, dat blad met belangrijke informatie voor ouders, moet deze week af...

Voor de informatieavond over twee weken kun je een PowerPointpresentatie maken...

Leuk voor de ouders...

En die avond moet natuurlijk dan de factsheet mee...

O ja… en vergeet het smoelenboek niet...

En je lesrooster moet nog in ParnasSys worden gezet...

Willen jullie daar ook even aan denken..?

Drie dagen.....

Drie dagen zijn we nu bezig...

En een dag heeft 24 uur...

Ik ben 67....

Het is mijn laatste schooljaar...

Kun je je er iets bij voorstellen..?

Ik kom vanmiddag thuis...

Na het zelf boodschappen doen, want ook Willem had vandaag zijn werkzaamheden...

Had ik het net trouwens over die man met de hamer...?

Ik kom thuis en besluit eerst maar eens iets te eten...

Twee broodjes bapao en twee maïskolven maar even snel....

Heel culinair allemaal....ahum...

Daarna loop ik naar boven...

Ik ga op bed liggen...

En…ik slaap...

Niet even...niet een klein dutje...

Nee...!

Drie uur achter elkaar...

Drie uur...!!

De schemering..?

Niets van meegekregen...

Als ik wakker word, is het donker...

Mijn telefoon vertelt me ondertussen dat ik ongeveer 32 WhatsApp-berichten heb gemist...

Ik kijk ernaar...

Ik denk aan de afgelopen drie dagen...

Aan de kinderen, de therapieën, de OPP’s, de HP’s, de Kleuterflitslessen, de woordplaten, het pleinopruimrooster, de overdracht, het cultuurprogramma, het snoezelrooster, het ZAT, het halterooster van de taxi’s, de aanwezigheidsregistratie, de medische

protocollen, de ondersteuningslevels, de invallersmap, het schoolfruit, de factsheet, de informatieavond, de PowerPoint, het smoelenboek, ParnasSys...

En dan kijk ik nog één keer naar die 32 WhatsApp-berichten....

En voel maar één ding:..... een hamer ...!! en slaap nog even verder....